De oorsprong van de Rode Vlag

De oorsprong van de Rode Vlag

De Rode Vlag staat voor solidariteit en strijdbaarheid, voor het streven naar een rechtvaardiger samenleving, voor bevrijding en verheffing van de mensen die in verdrukking leven. Het zijn de machtigen en rijken die schrikken, wanneer bij betogingen de rode vaandels wapperen. Het hart van de minder bedeelden wordt dan juist vervuld van trots en hoop op een betere toekomst.
Maar waar en wanneer is de Rode Vlag als symbool van een volksbeweging voor bevrijding en verheffing ontstaan?
Ze dook al op tijdens de grote Franse Revolutie (van de jaren 1789-1799), die een eind maakte aan het dwangbewind van het koningshuis, de adel en de katholieke kerk. Ze speelde echter nog geen grote rol bij massale samenkomsten en betogingen.
Na de val van Napoleon Bonaparte werd in Frankrijk de monarchie opnieuw ingevoerd.
In juli 1830 kwamen de Fransen opnieuw in opstand tegen het koninklijke bewind, en dat draaide uit op een revolutie: koning Karel X ontvluchtte Parijs. In heel de rest van Europa stimuleerden deze gebeurtenissen maatschappelijk verzet. In de Belgische steden Luik en Verviers kwamen de arbeiders in opstand tegen de fabrieksbazen, en deze beweging breidde zich ook uit naar Duitsland.